เมื่อก่อนสมัยเป็นสาวคอนแวนต์มีแก๊งค์เพื่อนสาว มีกระเป๋าที่เสื้อนักเรียน เราก็ใช้ผ้าเช็ดหน้ากุ๊กกิ๊กกันดี เพราะบนโต๊ะที่โรงอาหารก็ไม่ได้มีกระดาษทิชชูไว้บริการเหมือนร้านอาหารทุกวันนี้ พอไม่เป็นสาวคอนแวนต์ แต่กลายเป็นสาวปอนๆมอมๆ ก็ใช้กระดาษทิชชูบ้าง เช็ดเอากับเสื้อผ้าตัวเองบ้าง ไม่ค่อยอนามัยไงไม่รู้คะ
Last year, plastic bottles generated more than 2.5 million tons of carbon dioxide. Drink tap.
Bottled water costs 7,000 times more than the same water that comes from a faucet. Drink tap.
Every year, 38 billion water bottles end up buried in the earth. Drink tap.
2,663 คือจำนวนถุงที่ประเทศอเมริกาใช้ในเวลาแค่ 1 วินาที
กระดาษซับมันชนิดกระดาษ| designboom book report: building a straw bale house ---   author: nathaniel corum, foreword by dr. jane goodall publisher: princeton architectural press year: 2005 size: 180 pages, 20.8 x 15.5 cm ISBN: 1568985142 ___________________________________________________________________________________ designboom rating:  ___________________________________________________________________________________ we often 'oooh' and 'aaah' over the most elaborate structures which were designed by the most famous of architects and were expensive to build, but sometimes the simplest pieces of architecture have the most long lasting impression. content founded in 1994, the red feather development group is a volunteer-based organization that has beenworking to help plague the housing problems that the american indians have been facing. with the help of a strong community of members, the group has been able to provide the community with a house solution through the construction of straw bale homes. the choice of the straw bales may seem simple, but this inexpensive material provides good insulation, is incredibly lightweight and easy to handle, requires minimum tools for building and above all, is ecologically sustainable. since the first houses were erected, the popularity of straw bale architecture has increased, with the red feather development group's methodology and construction techniques resulting in an architectural phenomenon.  'building a straw bale house' is truly a handbook, providing the reader with detailed step-by-step instructions, material and tool lists, and everything else you need to know to get started. it opens with the site work and foundations of building a straw bale structure and follows through to the finishing touches, like interior wall texture and color choices. but, beyond all of the 'how to' technical work and safety guides that are outlined, the book itself is an inspirational story which has had a huge impact ecologically, socially and culturally, empowering the reservation communities. the images of prototypes, accompanied by over 35 case studies covering a range of red feather development group projects could very well change the way you see the future of architecture.  is it for me? sure, this handbook may sound technical, but with the easy to follow instructions, along with images to help guide you, by the end, you too will have the knowledge on how to build your very own straw bale house.  more information: red feather development group: http://www.redfeather.orgprinceton architectural press: http://www.papress.com |
"ผึ้งบินจากดอกไม้ดอกหนึ่งไปอีกดอกหนึ่ง เอาไปเพียงแค่น้ำหวานจากที่โน่นนิดที่นี่หน่อยและไม่ทำอันตรายแก่ดอกไม้ ช่างนุ่มนวลและอดกลั้นเหลือเกิน ไม่เคยเลยที่ดอกไม้จะบ่นว่า ผึ้งมาขโมยน้ำหวานไปจากเรา เหมือนกับว่า ผึ้งรู้ว่ามันไม่อาจอยู่ได้โดยปราศจากดอกไม้และดอกไม้รู้ว่ามันไม่อาจอยู่ได้โดยปราศจากผึ้ง แต่มนุษย์เราทำอะไร เมื่อเราเริ่มตักตวงผลประโยชน์จากผืนดิน เราไม่รู้ขีดจำกัด เราเอาแต่ได้ไปเรื่อยๆ จนผืนดินถูกทำลาย
ผึ้งทำอะไรกับน้ำหวาน มันเปลี่ยนน้ำหวานเป็นน้ำผึ้งอันแสนหวาน อร่อย และรักษาโรคได้ ขณะเดียวกันก็ผสมเกสรดอกไม้ มีมนุษย์สักกี่คนที่ทำได้เช่นนี้ เมื่อมนุษย์เราเอาของขวัญจากธรรมชาติ เราก่อสิ่งปฏิกูลและความเสียหาย เพียงแต่เราเรียนรู้จากธรรมชาติ เราก็จะเอาจากผืนดินได้โดยไม่ล่วงละเมิด และสิ่งที่เราเอาไป เราก็จะเปลี่ยนเป็นสิ่งที่เหมือนกับน้ำผึ้ง และนำมันกลับไปเหมือนใบไม้กลับสู่ผืนดิน ธรรมชาติไม่รู้จักสิ่งปฏิกูล"
แม่ของสาทิศ กุมารกล่าว
จากหนังสือ มีเธอจึงมีฉัน คำประกาศแห่งการพึ่งพา
ผีแม่บ้านจึงนั่งพับถุงชิงแชมป์จักรวาลต่อ เพื่อทำฟามสะอาด และ จัดทำขนมโอท๊อปรูปสามเหลี่ยมตราถุงพลาสติกใช้แล้วใช้อีก ส่งต่อให้ "พี่พุ่ม" แม่ครัวประจำร้านแม่ใช้ต่อเวลาลูกค้ามาซื้อของ
หน้าตาเหมือนขนมโอท๊อปไหม?
หลังจากนั่งพับมาพักใหญ่ก็พบว่ายิ่งลึก ใต้ที่ล้างจานยิ่งดูน่าแหยะมากขึ้นเรื่อยๆ ไม่ว่าจะเป็นอึแมงสาป คราบเหนียวเหน๊อะจากน้ำยาล้างจานหก เศษปูนที่คนงานก่อสร้างเก็บไม่เนี๊ยบ ก่อร่างสร้างรอยดำเขรอะเต็มพื้น กว่าจะถูเสร็จให้กลายเป็นปกติก็เหงื่อตก
พับและเก็บให้เรี่ยมเร้เรไร
พับเก็บเสร็จข่อยก็หมดแฮง แต่รู้สึกภูมใจเหลือคณา เพราะสามารถจัดบ้านพร้อมรักษาถุงได้อีกหลายๆ ใบ แต่อย่างไรก็ตามข้าพเจ้ายังเหลือถุงจำนวนหนึ่งที่พับบ่ไหวแล้วเก็บไว้จัดการต่อ - -
ขอบคุณท่านพี่มากมาย แม้เจ๊จะยังรับถุงพลาสติกอยู่ก็ตาม แต่น่ารักเสมอ
ไปซื้องาดำเพื่อเอาไว้คลุกข้าวกินยามอยากมังสวิรัติ เดิมมาเป็นแพคถุง เอามาใส่กล่องมะขามเคี้ยวหนึบขนมที่รัก รียูสๆ
โหนรถเมล์ 2 ต่อ ไปออฟฟิศ
คุยงานอย่างถึกเสร็จ ไปกินข้าว ลืมเอาขวดน้ำไป จึงขโมยขวดน้ำชาวบ้านกิน
แล้วไปนั่งกินน้ำปั่นต่อตึกอีตันไทย แต่ทว่าแก้วเป็นพลาสติก แถมยังมีฝาอีกตะหาก เฮ้อ ทำไมร้านน้ำปั่นในห้างบ้านเราไงเป็นจังซี้ - -" สงสัยต้องหาขวดน้ำประจำกายเสียแล้ว
ตกเย็นขึ้นรถเมล์ไปหยาม กินนิวไลท์อย่างอิ่มอืด สร้างขยะทางอาหาร
กลับบ้านมาจิตตกเล็กน้อย ชาวการ์เด้นเนอจึงฝึก stopping ด้วยการนั่งถึกพับถุงพลาสติกชิงแชมป์โลก
พบว่าถุงพลาสติกบ้านเราเป็นทรัพยสมบัติทับถม ราวชั้นหินฟอสซิส ยิ่งลึกยิ่งดำ จึงพับได้ประมาณ 15 อัน มือดำ ยุงกัดเต็มขาก็เลิก และนี่คือผลงาน
ตกดึกอัพบล็อกอย่างขมีขมันทั้งนี้ขอเชิญชวนเพื่อนๆ มาเขียนไดอารี่จิตเขียวกันนะจ๊ะ หาพวกสุดฤทธิ์ ฮ่าๆ:)
ตะเกียบไม่แกะแต่ขอช้อนส้อมแทนค่า
